‘Niet vergeten, maar blijven herinneren’

21 02 2010

Door Sammy van Lieshout
Hoogdalen – Op het terrein van voormalig concentratiekamp Westerbork is gisteren het project ‘102.000 Namen Lezen’ afgesloten. Met dit project werden alle Joodse en Sinti en Roma slachtoffers uit Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog herdacht. Kampoverlevende Fia Polak las om 14.00 uur de laatste naam voor.

De gure wind slaat tegen de doorzichtige flappen van de rechthoekige tent op het terrein van voormalig concentratiekamp Westerbork. In het middengedeelte van de rechthoekige tent staat voor ongeveer 50 mensen een blond meisje van elf jaar de namen van de familie Wurms-Barend voor te lezen. Met haar elf jaar is ze de jongste van de vrijwilligers die deelnemen aan het project ‘102.000 Namen Lezen. Na het lezen wordt ze door haar familie opgevangen.

Op de vraag wat het meisje van het lezen vind, antwoordt zij: “Spannend en soms moeilijk. Het was moeilijk om de namen van jonge kinderen voor te lezen”. Ook haar moeder is erg blij met het feit dat haar dochter meedoet met het project. “Het is erg leerzaam voor de kinderen en erg goed om op deze manier bezig te zijn met de herdenking. Waar herdenkingen vaak heel statisch zijn, zijn de kinderen nu interactief bezig en ontwikkelen zij zelf een goed beeld van wat zich toentertijd afspeelde.”

Het meisje vertegenwoordigt samen met haar klas een basisschool uit Noord-Holland. De school is onderdeel van een speciaal gedeelte van het herinneringsproject. In dat gedeelte besteedt uit elke provincie één school aandacht aan een kind uit dezelfde provincie dat slachtoffer was tijdens de Tweede Wereldoorlog. Op de afsluitende dag van ‘102.000 Namen Lezen’ presenteren de basisscholen uit Noord-Holland en Zeeland onderdelen. Ze worden daarbij geholpen door kampoverlevende Eva Weyl en NPS-presentatrice Lisa Wade.

“We moeten ervoor zorgen dat de namen gezegd worden, zodat ze herinnerd blijven”, aldus Lisa Wade. Voor haar heeft de dag ook een ‘symbolische betekenis’, omdat familie van haar schoonvader in concentratiekampen gezeten heeft.

Aan het begin van de middag is de Nederlandse pers massaal toegestroomd om de laatste namen vast te leggen. Als Fia Polak samen met Frits Barend aan de laatste namen begint, start ook het kwartet strijkers onder begeleiding van een piano. Het doet denken aan de strijkers op de zinkende Titanic. Maar waar de Titanic zonk, daar blijft de samenleving overeind. Lisa Wade sluit af: “Door het houden van herdenkingen als deze kunnen we hen niet vergeten, zodat het niet nog een keer kan gebeuren.”

Advertisements

Actions

Information

2 responses

22 02 2010
Lisa Wade

Hoi Sammy!
Het was een hele bijzondere gebeurtenis. De kinderen hebben het die dag echt fantastisch gedaan. Het is trouwens niet mijn stiefvader maar mijn schoonvader John Blom wiens familie in de kampen is vermoord. Misschien nog iets om in je stukje te veranderen. Verder heel erg mooi stukje, bedankt!
Lisa

23 02 2010
Sammy

Hoi Lisa,
bedankt voor je reactie. De fout is direct hersteld, bedankt daarvoor. Zoals je uit de tekst kan opmaken was ik erg onder de indruk van wat ik daar heb gezien. Ook heb ik je eigen site bekeken en een aantal stukken gelezen. Mooie en indrukwekkende teksten op je blog!
Groetjes, Sammy

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: