Geluk dat ik nog leef

23 06 2010

Zaterdagnacht
Ik open mijn ogen na een kort moment van onoplettendheid en knal met 110km/u met mijn linker voorwiel de berm in. Ik probeer te corrigeren, maar door die actie blokkeert het rechter voorwiel op het asfalt. In een splitsecond keert de auto en ramt het reflectorpaaltje in de berm. Mijn hoofd klapt tegen de zijruit aan en de auto vliegt door de lucht. Het is even zwart. Een moment later open ik mijn ogen en ligt de auto op haar zij. De koplampen zijn nog heel en verlichten de afrit van Breda. Desoriëntatie.

Flashback
Op woensdagochtend breekt de zon niet door het stevige wolkendek dat boven het centrum van Milaan hangt. Het weerhoudt mijn groepsgenoten en mezelf niet tegen om er toch een slopende dag van te maken. Na een kleine week filmen van de hoofdstad van Lombardije en het interviewen van verscheidene journalisten is het tijd om ons de laatste dag van de reis te mengen met het massaal winkelende publiek van Milaan. De dames en heren splitsen zich op om zo elk hun eigen doel te verwezenlijken. De dames gaan shoppen met het doel leuke kleding te passen en misschien toch ook te kopen, terwijl de heren op zoek gaan naar cadeautjes voor de dames thuis.

Rond 16.00uur komt de groep bijeen en hebben de dames daadwerkelijk veel gekocht. Wij heren hebben echter niets spraakmakends kunnen vinden en vragen daarom om hulp. Gelukkig wisten de dames er wel raad mee en zodoende konden we alsnog op tijd met de groep uit eten. Dat etentje was een mooie afsluiting van een gezellige en leerzame studieweek. Toch werd het tijd om onze weg terug te vinden naar het hostel om de koffers op te halen en richting de pendelbus te vertrekken.

De laatste pendelbus genomen en onze ogen heel even gesloten. Een zware week waarin iedereen vroeg op moest en laat naar bed ging was iedereen even te veel geworden. Bij aankomst op het vliegveld hadden we echter nog de hele nacht te overbruggen. Alle stoeltjes waren al bezet en overal lagen mensen op matjes verspreid over de vloer van de vertrekhal. Het zag eruit alsof men gestrand was door toedoen van een aswolk uit IJsland.

Gelukkig vinden we als groep een ‘fijne’ plek om enigszins tot rust te komen. De meeste van ons kiezen ervoor alsnog te gaan slapen, maar Lars en ik besluiten de complete nacht te gebruiken om het goede filmmateriaal te selecteren en door te kijken zodat de uiteindelijke montage van donderdagmiddag alleen maar mee kan vallen. Een hele zware dag en uiteindelijk niet geslapen op het vliegveld. Wanneer we in de ochtend in het vliegtuig stappen vallen mijn ogen direct dicht. Anderhalf uur duurt de vlucht naar Eindhoven. Bij aankomst wordt ik pas weer wakker. Toch nog even wat slaap gepakt.

Terug in Nederland direct terug naar Breda. Even naar bed totdat Saskia belt. Gezellig een terrasje doen leek me sowieso een prima idee. Dus de donderdagmiddagslaap kon ik wel vergeten. In de avond nog even een potje voetbal gespeeld met Pim, Bob en Pjotter. Niet te laat gemaakt, want de volgende dag staan vanaf half tien in de morgen de presentaties gepland van alle buitenlandgroepen.

Vrijdag is vermoeiend. In het algemeen omdat dat het einde van de werkweek is, maar vandaag omdat ik direct uit school naar mijn werk ga. Niet te laat geworden, maar al met al toch pas om twee uur ’s nachts naar bed. Om er vervolgens op zaterdagochtend weer redelijk vroeg uit te komen. Zaterdagochtend belooft een topdag te worden! Eerst voetbal kijken in Eindhoven en dan naar Muse in de Goffert in Nijmegen. Helaas had ik het einde van de dag nooit kunnen voorspellen.

Zaterdag
Om half één afgesproken bij Timo thuis in Eindhoven om vandaar uit naar het centrum te gaan voor een mooie pot voetbal op groot scherm. Nederland speelt tegen Japan en kan zich plaatsen voor de volgende ronde. Met de Suzuki Alto van moeders rijdt ik naar Eindhoven en wonder boven wonder ben ik daar op tijd. Daar aangekomen snel de oranje outfit aan om onze weg te vervolgen naar het centrum van Eindhoven.

Slechte wedstrijd! Wel gewonnen. Timo en ik haastten ons terug naar zijn huis omdat we op tijd weg willen richting Nijmegen. Daar begint in de Goffert om half negen het concert van Muse. Onze favoriete band. Als verjaardagscadeau gaf ik een kaartje voor het concert aan mijn neefje Puck. Zijn allereerste concert. Het belooft een hele happening te worden.

Na het voorprogramma waarin onder meer The Editors spelen schuifelen we naar voren. Puck is nog wat kleiner en kan het nog niet goed zien. Hij zit gedurende het concert regelmatig op mijn schouders en kan vanaf daar veel foto’s en filmpjes maken. Wat een geweldige show. Na afloop ben ik stik kapot. Na het vermoeiende programma van de afgelopen week heb ik nog één nacht en een zondag werken te gaan.

Op de terugweg eerst langs Uden om Puck af te zetten bij zijn ouders. Daarna linea recta naar Eindhoven om Timo te droppen. Om de vermoeidheid tegen te gaan nog even shoarma gekocht. Die eet ik in de auto op weg naar huis wel op. Timo zegt nog tegen me dat ik niet in slaap moet vallen achter het stuur en iik geef een knipoog terug. “Komt wel goed, hoor”, zeg ik nog heel zelfverzekerd terug.

Tussen Gilze-Rijen en Breda begin ik toch wat slaperig te worden en besluit ik nog maar eens wat harder gas te geven. Harder dan 140km/u gaat dat automaatje echter niet. Bij afrit Breda geef ik nog netjes richting aan en een paar seconden later is het gebeurd.

Zaterdagnacht
Desoriëntatie. Ik zit nog steeds in de autostoel, maar lig eigenlijk op mijn zij. Net als de auto. “Kut”, is het enige dat ik weet uit te brengen. Ik doe de gordel los en klauter moeizaam uit de autostoel. Ik sta rechtop in de auto. Een hele prestatie in een Suzuki Alto. De deur van de bijrijder gaat moeizaam naar boven open. Ik klauter uit de auto en spring van de auto op het asfalt. Ik lijk op het eerste gezicht ok. Geen schrammen en niks gebroken. Van de auto is niets over. Enige wat nog heel is zijn de koplampen die de afrit verlichten. Er komt een auto aan en stopt na voorzichtig voorbij gereden te zijn. Daarop stoppen er meer auto’s. De politie en ambulance worden gebeld en komen vijf minuten later. Vier jongens blijven nog even wachten, terwijl de andere automobilisten hun route vervolgen. De ambulancebroeders onderzoeken me en de politie neemt een blaastest af. Ik wordt thuisgebracht door de sleepdienst. Thuis aangekomen ben ik opgevangen door mijn moeder en mijn zusje. De volgende dag in het ziekenhuis blikt dat ik een hersenschudding heb. Daarnaast is mijn rug gekneusd. Ik heb geluk. Geluk dat ik er zo goed vanaf kom. Geluk dat de auto zich niet om een lantaarnpaal heeft gebogen in die koprol. Geluk dat ik niets gebroken heb. Geluk dat ik over een week of twee gewoon weer kan gaan werken alsof er niks is gebeurd. Geluk omdat ik als rusthoudende alle wedstrijden van het wk voetbal en het toernooi van Wimbledon kan volgen. Geluk dat ik nog leef.

Advertisements

Actions

Information

4 responses

24 06 2010
kalthras

Dat is idd mazzel. Ik hoop dat je snel weer hersteld. Zlef heb ik ook geleerd om niet op red bull te vertrouwen.. Iets minder dramatisch gelukkig.

25 06 2010
magda

mooi verhaal sam. ook ik ben blij dat alles zo goed is afgelopen! pfoei ….

26 06 2010
Jesse

Spannend verhaal zo, Sammy. Helaas is het echt gebeurd!!! Voortaan maar lucifers meenemen ;-).

11 07 2010
Coby Posthumus

Hallo Sammy,

Jesse zei dat ik je blog eens moest lezen. Ten eerste omdat het interessant is, maar ook omdat je een ongeluk gehad hebt wat gelukkig heel goed is afgelopen. Hopenlijk ben je inmiddels weer opgeknapt en is het een leer voor een volgende keer zodat je niet meer zo vermoeid [en al helemaal niet met …] achter het stuur kruipt. Dit is duidelijk een moeder die spreekt natuurlijk, maar ik kan me helemaal inleven hoe dat voelt ook al is Nathan er niet meer om me zorgen om te maken.
Heel veel succes met je studie en kom nog eens langs als je bijv. bij Jesse bent.
Gr. Coby

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: