Doe mij maar een emmertje bier!

4 01 2011

Op tafel staat een bruine emmer gevuld met ijs en een paar blikjes bier. Je kan hier bier inderdaad per emmer bestellen. Bij de eerste bestelling betaal je een beetje extra voor de emmer en het ijs, maar daarna betaal je relatief weinig voor de blikjes en wordt de emmer door het personeel aangevuld met ijs om je bier koel te houden. Het is een goede stapavond en de hal waarin ik ben, begint vol te lopen. Er zijn ongeveer 2000 mensen aanwezig. Een heerlijke stapavond, die 1ste januari van 2011.

Bij binnenkomst waande ik me op een schoolfeest van mijn oude middelbare school, maar dan vrolijker. Een grote open plek in het midden, dit was de dansvloer, met tafeltjes en kuipstoeltjes aan de zijkant. Er is een soort van open zijkant, als zijnde een gang waarmee je om de dansvloer heen kan lopen. Erboven, op de eerste verdieping is een balustrade waarmee je alles kan overzien wat beneden gebeurt. Om alles op te leuken is alles in roze en groen geschilderd. Hoe kom je er op?

Er speelt een bandje aan de korte zijde. Rustige sambamuziek met een zanger die blijkbaar heel bekend is bij het publiek, want men gaat helemaal op in de muziek. Al snel vult de fabriekshal, want dat was het vroeger, zich met meer en meer mensen. Wanneer wij onze tweede emmer bier bestellen staat alles en iedereen hutje mutje tegen elkaar aan. De rustige sambamuziek heeft zich laten vervangen door snellere ritmes en dansbare bossa nova. Het dak gaat er af! Achter de band hangt een enorm doek in de kleuren roze en groen, zoals ook de hal geverfd is. Van het ene op het andere moment trekt men het doek naar beneden en ziet iedereen een drummers ensemble van een man of 30 op een verhoging achter de band staan.

De mensen worden gek; alsof de Rolling Stones plotseling het podium betreden. Op de voorgrond dansen de sambadanseressen zoals we ze kennen van foto’s en op de achtergrond de drumband die de zanger en de gitaristen begeleid. Ik kijk mijn ogen uit en zie de dampende massa hun armen heen en weer bewegen. Alsof d’Agostino zijn hit opnieuw heeft uitgebracht…

En dan te bedenken dat het 1 januari 2011 was. Niet normaal meer. Na het knallende feest op het strand van de Copacabana zoals ik beschreef in Feliz Ano Novo, is het nu wederom feest. In Rio de Janeiro lijkt het niet uit te maken waar je bent en wanneer, er is altijd iets te beleven. Of je nu in Lapa ( hét uitgaanscentrum) bent, op het strand van Ipanema of de Copacabana, of in een achterstandswijk met een grote fabriekshal, Brazilianen weten als geen ander hoe je een goed feestje moet bouwen. Als ik straks weer in Nederland ben, zal ik wel weer even moeten wennen aan de gewoonten en gebruiken van de Nederlanders, maar ik ga hoe dan ook in de zomer op het terras proberen een emmertje bier te bestellen.

Advertisements

Actions

Information

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s




%d bloggers like this: